Skip to main content

AYAW KO NA RITO SAKLOLO (acrostic poem)

 

Anak, kalugod-lugod ka! Salamat sa iyong dulot na kulay.

Yaman ko'y ikaw ang tagpo; ang pananatili ang iyong magiging patnubay.

At kung ika'y magsumamo, 'di nanaisin, sapagka't ito'y guhit ng palad.

Walang buhay na kaluluwa ang sisilid sa madilim na pagkatao.


Kung kaya't ito'y aking dapat dinggin; kailangan kong suungin ang kailaliman nitong bangin.

Orasan mo ako habang pinipigilan ko ang paghinga sa dulot nitong hangin.


Naririnig mo pa ba ang paglagok ng inumin? Ito'y dugong humahagod sa aking lalamunan.

Ako ay lulan ng sandamakmak na palamuting laruan; gusto mo pa ba akong hawakan?


Rekado ako ng isang kumpulang sabi-sabi. "Ano'ng handa mo sa iyong kaarawan?"

Isa-isa silang pipila sa akin na parang hindi nila ako pinagdudahan.

Tampulan ng tukso--kahinaan ba ang tunay na ginhawa? Halakhak sila--itong aking pamilya.

O sukdulan ng pagsuko at paghingi awa? Pagkalugmok, ikaw ang karaniwang pithaya!


Sambit ko ang kaligayahan--ito ay aking ikukulong sa mga panipi. 

Ako ay lilipad kasama nila! Sa itaas ng gusali nilang nangangalawang na bakal ang haligi.

Kasangga ko ang mga edad--doble, maging triple ang laki't tangkad; ako naman sa ibaba'y hinihila.

Lagi akong ipinagmamalaki ng lipunang sumasalo lamang ng pagkahapo ng aking katawan.

Obra-maestra pa raw ako ng mga taong ito; mas naging kapansin-pansin ang pag-alingasaw yaong usok ng kahunghangan.

Lahat sila ay nagsisipalakpakan, nguni't mula sa mga ibig ako'y bakas ang pagtataka.   

O marahil dahil hindi lamang nila nasipat ang mga unang letra ng bawa't taludtod nitong akda?



Comments

Popular posts from this blog

IHY

 The hatred is piled up, enough to orchestrate a crime  and to hide it in nightmarish metaphors. I have imagined you getting piercing through the fragility of the roof of your mouth, until you beg for forgiveness with your really untamed spirit. Perhaps, flaying would be much better, but crying will be reverberated through every corner of your long shattered room, as your annoyingly pleading voice will still be heard. An unforgivable, hell-bent serpentine, you always are, caressing the man’s ego extracting his exhaustion, and me against a fiend in your presence. Such a soft way to demonstrate hell to you— as it was not even a flinch, or a poke. You deserve heaven appearing reverse, so the gods you have known will forbid your salvation.

Pisong Rizal

Kinalakhan ko ang sabi-sabing nasa piso si Rizal upang madaling maabot ang mga tao. Naalala ko at pinakatitigan ang kaláwang ng baryang ito ay ilang taon na ring naglalakbay: pinambayad ng mga alaala; naging kapalítan ng kendi; gamit pangkiskis sa kongkreto; pinang-ukit sa pangako ng pagmamahal sa isang bato. Hanggang sa ipinambato sa fountain na kinalakipan ng pangakong pagmamahal o dalangin ng kagalingan. Ang pagpapahalaga ay humigit sa pisikal na hitsura nitó—umikot-ikot hanggang sa maging panagdag na lámang sa mga okasyon, sa handaang hindi sapat ang limang pirasong perang papel. Pisong Rizal, kawawang káwal ng lipunan; naging limitado sa sukling kung minsan ang pagtanggap ay labag sa kalooban. Kabaligtaran sa mga naniniwalang magsasabing siya ay minsang nanahan sa ilalim ng marmol— nakahimlay nang walang pag-aalinlangan kung paano iikot ang sikulo na kinabukasan ay magmumula sa gatilyo ang kanyang kamatayan. Sapagkat dalawa lamang ang bahagi ng barya: ang tao at ang ibon— isang ta...

Lualhati

Lualhati sa ama, ilawan ang ina ng mga batang lumalaban sa lansangan. Lualhati sa mga anak na   mula sa dekadang sumupil,   sa kanilang bukang-liwayway ang naging sandigan. Babae ang dangal, lalaking iniluwal;   lalaking hinugot sa tadyang,   ang kaniyang hiningang pagál. Walang-saysay yaring libong dasal-pulang láso man o kalimbahing asal ng dekadang pinipigilan sa pag-usal. Sa bukang-liwayway ang kalayaan; Ang nakaambang pagdatal ng daluyong mula sa rumaragasang dugo  at ang lapot nitong nakakubli sa mga páhina ng mga dustang aklat. Ang wikang tinta, tonong pagsamo't pakikibaka,  ang aking taál. Lualhati sa mga ama, sa mga anak na hindi pa naluluwal; legasiyang sumibol, higit pa sa mga pilas ng mga akda. Lualhati sa espiritung sa kanya'y tatahak,  at sa sansinukob niyang walang magtatangkang yuyúrak.