Skip to main content

SEX: Kasarian o Kasiraan


Basahin ang mga salita sa kung paano nababasa ng utak mo; alin nga ba sa dalawa mong pakahulugan ang mas naghahari sa kuro-kuro mo. 


Sabihin mo sa akin kung paano ang bawa't buka ng bibig ko ang nagpaligaya sa 'yo't sa gutom mong kalamnan;
Sa kung paano mong walang-búkas na nilantakan ang bawa't bato sa kweba ko at sinipsip ang dila nitó
Ang kalakasan mo sa kahinaan ko; sa pagpatong mo sa katawan ko, nanghihina.
Ang mga hibla ng buhok ko ang sinusundan mo sa pagpikit ng mga mata'y pakiramdam mo'y, "sige pa"; pero ang totoo sa likod ng mga ungol na hanging inilalabas sa bibig ko ang mga salitang, "tama na, nasasaktan na ako."

PINILIT mo pa.
Dinumihan mo ang marumi nang puri; winasak mo ang butas ng dangal ko.
Hindi ka pa nakuntento't ipinasok mo pa sa bawa't sulok ang galit na galit mong mga kamay.
Buo't buháy nitong nasaksihan ang kalupitan mong taglay.
Walang humpay, walang-tigil ang pag-uumapaw mo sa aking bawa't "aray!"

Hanggang saan ka dadalhin ng kasarapan mo sa pagtutulak ng ganitong pag-iisip?
Kapag oras na ng paglabas ng inaalagaan mong pagkatao?
Kapag idinala ka na nito sa ibang dimensyon ng mundo?

Ngayon mo sabihin sa akin, 
May pagkakataon bang mabaligtad naman ang posisyon natin?
Ako naman ang nasa itaas, ikaw naman ang papatungan ko.
Matatanggap mo bang ako naman ang pumasok sa 'yo?
Patuluyin sa masikip mong pag-iisip;
Sa marumi mong butas, at tanggapin naman ang ilalabas naming puti.
Ang puti ng kadalisayang tinataglay naming ngiti kapag ito'y naming nalasahan.

Comments

Popular posts from this blog

IHY

 The hatred is piled up, enough to orchestrate a crime  and to hide it in nightmarish metaphors. I have imagined you getting piercing through the fragility of the roof of your mouth, until you beg for forgiveness with your really untamed spirit. Perhaps, flaying would be much better, but crying will be reverberated through every corner of your long shattered room, as your annoyingly pleading voice will still be heard. An unforgivable, hell-bent serpentine, you always are, caressing the man’s ego extracting his exhaustion, and me against a fiend in your presence. Such a soft way to demonstrate hell to you— as it was not even a flinch, or a poke. You deserve heaven appearing reverse, so the gods you have known will forbid your salvation.

24?

"Twenty-four seems scary," I tell myself. Sometimes, I tell jokes, or mostly, it was conveniently told, like how a laugh returns and  introduces itself as villainous friend, but an enemy is the positivity that takes. It is so much scarier when it visits me: a quicksand brought by faux geniuses, a peeking sock-made puppet,  I am a whole drama— a ventriloquist of his own dreams. Delighted by my father's cake: "Happy birthday, son!"  I still know how to stay still  when everybody sings me one.  My Mom gave me bills: Money is an angel.  Indeed, for it lets me fly out of the reality— out of reality that everything  is still made of infinite loops,  as in manmade experiments, and how they can be destroyed by one gentle blow.

Lualhati

Lualhati sa ama, ilawan ang ina ng mga batang lumalaban sa lansangan. Lualhati sa mga anak na   mula sa dekadang sumupil,   sa kanilang bukang-liwayway ang naging sandigan. Babae ang dangal, lalaking iniluwal;   lalaking hinugot sa tadyang,   ang kaniyang hiningang pagál. Walang-saysay yaring libong dasal-pulang láso man o kalimbahing asal ng dekadang pinipigilan sa pag-usal. Sa bukang-liwayway ang kalayaan; Ang nakaambang pagdatal ng daluyong mula sa rumaragasang dugo  at ang lapot nitong nakakubli sa mga páhina ng mga dustang aklat. Ang wikang tinta, tonong pagsamo't pakikibaka,  ang aking taál. Lualhati sa mga ama, sa mga anak na hindi pa naluluwal; legasiyang sumibol, higit pa sa mga pilas ng mga akda. Lualhati sa espiritung sa kanya'y tatahak,  at sa sansinukob niyang walang magtatangkang yuyúrak.