Basahin ang mga salita sa kung paano nababasa ng utak mo; alin nga ba sa dalawa mong pakahulugan ang mas naghahari sa kuro-kuro mo.
Sabihin mo sa akin kung paano ang bawa't buka ng bibig ko ang nagpaligaya sa 'yo't sa gutom mong kalamnan;
Sa kung paano mong walang-búkas na nilantakan ang bawa't bato sa kweba ko at sinipsip ang dila nitó
Ang kalakasan mo sa kahinaan ko; sa pagpatong mo sa katawan ko, nanghihina.
Ang mga hibla ng buhok ko ang sinusundan mo sa pagpikit ng mga mata'y pakiramdam mo'y, "sige pa"; pero ang totoo sa likod ng mga ungol na hanging inilalabas sa bibig ko ang mga salitang, "tama na, nasasaktan na ako."
PINILIT mo pa.
Dinumihan mo ang marumi nang puri; winasak mo ang butas ng dangal ko.
Hindi ka pa nakuntento't ipinasok mo pa sa bawa't sulok ang galit na galit mong mga kamay.
Buo't buháy nitong nasaksihan ang kalupitan mong taglay.
Walang humpay, walang-tigil ang pag-uumapaw mo sa aking bawa't "aray!"
Hanggang saan ka dadalhin ng kasarapan mo sa pagtutulak ng ganitong pag-iisip?
Kapag oras na ng paglabas ng inaalagaan mong pagkatao?
Kapag idinala ka na nito sa ibang dimensyon ng mundo?
Ngayon mo sabihin sa akin,
May pagkakataon bang mabaligtad naman ang posisyon natin?
Ako naman ang nasa itaas, ikaw naman ang papatungan ko.
Matatanggap mo bang ako naman ang pumasok sa 'yo?
Patuluyin sa masikip mong pag-iisip;
Sa marumi mong butas, at tanggapin naman ang ilalabas naming puti.
Ang puti ng kadalisayang tinataglay naming ngiti kapag ito'y naming nalasahan.
Comments
Post a Comment