Skip to main content

Lima Yankee Delta India Alpha

 

Untitled sheet of my Sterling note;

First page, yet here I am succumbing myself to the 13th.

Deep down, I admire it―

the torn pages, the Bibliosmia.

Sitting my knees atop the glass table,

same as my age

as my aunt boasts.


There is she:

Wallowing in her floral Coach;

Skittles on the palm of her hands,

Collective memories from assorted flavors―

Strawberries, cherries, lychees.

From pain, swollen teeth can be treated by 

'06 bills. For the clowns of the 7th birthday,

she had administered every balloon.

My laughs, my smiles, my gratitude;

To reach my manhood

so does my search for fortitude.


From candies to bitter taste of my every sweat,

Shivering thoughts of your person.

Embodying silence is my response to Lady ego;

long before I speak my relief,

your pain is seconds ahead.

As I seek my spring, you breathe my winter.

From your weaved peach sweater

to my distorted better.


Woman whom I admire, 

Woman whom I stare at,

with shut lips, shut eyes

I knead your back,

I need your luck.


Luscious Lindt Lindor, disguise my temper;

Be gentle to my masked presence.

Light is my Alpha, 

I run with my insistency, overlooking Omega.

Dancing Tango and Salsa for a classic view―

showing my signature walks. 

Backwards toward this house I wander,

only to impede myself.

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

Nasanay na sa pag-iisa ang minsang mga kamay na nangungulila sa isang araw kong pagkawala ng kinakapitang bisig at balikat na sinasandalan at marahil naging bunga ito ng pagtatantong ang pagmamahal ay tila nakasusuya nang putahe pero natatangi pa rin kung kaya't nasa lamesa na ang hinog na saging para sa kalamnan at ang paborito mong tsokolateng tinapay hinihiling na sana ang mga ito ang pumawi ng suyà habang ang mga pirasong nangalaglag pa rin mula sa maráhan mong pagnguya ay 'di lingíd ng mga matang sa iyo nakatingin na sa kabila ng mga hibla ng buhok nahuhulog sa aking balikat na bunga ng kalamlamán at paghahanap ng rason habang pilit na tinutulak sa sariling sasambulat ang bukas na ako ay tataya pa rin sa ‘di siguradong sa kabila ng bingit ng pagkawala at paralisadong estado, maging higit ang pagnanais na manatili.
Post a Comment
Read more

Conveyor Belt

For like a conveyor belt I lay before you my present: prosthetically decapitated head; well decorated with crystals; synthetic beads; a barbed wire pierced through the iris.   Hungry men before me: I examine, I hear the borborygmus, tingling sensation when my plastic bones crack and break the ceilings. A mirror on the wall   where mother used to lean her idealism against. Now rest the rusts, webs of a Black Widow, which is not native to this house: as her now demeanor,   as her now demeanor, repeating, reeling and reeling as I sit trying to weave, for my soft dreams have now become plagued long before I dared to sleep my heavy. As a belt: I lay my body as they try to fit the loose holes to fit my thinness. My insides as they churn   from a deafening machine audibly discernible so my father could hear, yet faint as his late regrets.
Post a Comment
Read more

Pisong Rizal

Kinalakhan ko ang sabi-sabing nasa piso si Rizal upang madaling maabot ang mga tao. Naalala ko at pinakatitigan ang kaláwang ng baryang ito ay ilang taon na ring naglalakbay: pinambayad ng mga alaala; naging kapalítan ng kendi; gamit pangkiskis sa kongkreto; pinang-ukit sa pangako ng pagmamahal sa isang bato. Hanggang sa ipinambato sa fountain na kinalakipan ng pangakong pagmamahal o dalangin ng kagalingan. Ang pagpapahalaga ay humigit sa pisikal na hitsura nitó—umikot-ikot hanggang sa maging panagdag na lámang sa mga okasyon, sa handaang hindi sapat ang limang pirasong perang papel. Pisong Rizal, kawawang káwal ng lipunan; naging limitado sa sukling kung minsan ang pagtanggap ay labag sa kalooban. Kabaligtaran sa mga naniniwalang magsasabing siya ay minsang nanahan sa ilalim ng marmol— nakahimlay nang walang pag-aalinlangan kung paano iikot ang sikulo na kinabukasan ay magmumula sa gatilyo ang kanyang kamatayan. Sapagkat dalawa lamang ang bahagi ng barya: ang tao at ang ibon— isang ta...
Post a Comment
Read more