Skip to main content

Lima Yankee Delta India Alpha

 

Untitled sheet of my Sterling note;

First page, yet here I am succumbing myself to the 13th.

Deep down, I admire it―

the torn pages, the Bibliosmia.

Sitting my knees atop the glass table,

same as my age

as my aunt boasts.


There is she:

Wallowing in her floral Coach;

Skittles on the palm of her hands,

Collective memories from assorted flavors―

Strawberries, cherries, lychees.

From pain, swollen teeth can be treated by 

'06 bills. For the clowns of the 7th birthday,

she had administered every balloon.

My laughs, my smiles, my gratitude;

To reach my manhood

so does my search for fortitude.


From candies to bitter taste of my every sweat,

Shivering thoughts of your person.

Embodying silence is my response to Lady ego;

long before I speak my relief,

your pain is seconds ahead.

As I seek my spring, you breathe my winter.

From your weaved peach sweater

to my distorted better.


Woman whom I admire, 

Woman whom I stare at,

with shut lips, shut eyes

I knead your back,

I need your luck.


Luscious Lindt Lindor, disguise my temper;

Be gentle to my masked presence.

Light is my Alpha, 

I run with my insistency, overlooking Omega.

Dancing Tango and Salsa for a classic view―

showing my signature walks. 

Backwards toward this house I wander,

only to impede myself.

Comments

Popular posts from this blog

IHY

 The hatred is piled up, enough to orchestrate a crime  and to hide it in nightmarish metaphors. I have imagined you getting piercing through the fragility of the roof of your mouth, until you beg for forgiveness with your really untamed spirit. Perhaps, flaying would be much better, but crying will be reverberated through every corner of your long shattered room, as your annoyingly pleading voice will still be heard. An unforgivable, hell-bent serpentine, you always are, caressing the man’s ego extracting his exhaustion, and me against a fiend in your presence. Such a soft way to demonstrate hell to you— as it was not even a flinch, or a poke. You deserve heaven appearing reverse, so the gods you have known will forbid your salvation.

Pisong Rizal

Kinalakhan ko ang sabi-sabing nasa piso si Rizal upang madaling maabot ang mga tao. Naalala ko at pinakatitigan ang kaláwang ng baryang ito ay ilang taon na ring naglalakbay: pinambayad ng mga alaala; naging kapalítan ng kendi; gamit pangkiskis sa kongkreto; pinang-ukit sa pangako ng pagmamahal sa isang bato. Hanggang sa ipinambato sa fountain na kinalakipan ng pangakong pagmamahal o dalangin ng kagalingan. Ang pagpapahalaga ay humigit sa pisikal na hitsura nitó—umikot-ikot hanggang sa maging panagdag na lámang sa mga okasyon, sa handaang hindi sapat ang limang pirasong perang papel. Pisong Rizal, kawawang káwal ng lipunan; naging limitado sa sukling kung minsan ang pagtanggap ay labag sa kalooban. Kabaligtaran sa mga naniniwalang magsasabing siya ay minsang nanahan sa ilalim ng marmol— nakahimlay nang walang pag-aalinlangan kung paano iikot ang sikulo na kinabukasan ay magmumula sa gatilyo ang kanyang kamatayan. Sapagkat dalawa lamang ang bahagi ng barya: ang tao at ang ibon— isang ta...

Lualhati

Lualhati sa ama, ilawan ang ina ng mga batang lumalaban sa lansangan. Lualhati sa mga anak na   mula sa dekadang sumupil,   sa kanilang bukang-liwayway ang naging sandigan. Babae ang dangal, lalaking iniluwal;   lalaking hinugot sa tadyang,   ang kaniyang hiningang pagál. Walang-saysay yaring libong dasal-pulang láso man o kalimbahing asal ng dekadang pinipigilan sa pag-usal. Sa bukang-liwayway ang kalayaan; Ang nakaambang pagdatal ng daluyong mula sa rumaragasang dugo  at ang lapot nitong nakakubli sa mga páhina ng mga dustang aklat. Ang wikang tinta, tonong pagsamo't pakikibaka,  ang aking taál. Lualhati sa mga ama, sa mga anak na hindi pa naluluwal; legasiyang sumibol, higit pa sa mga pilas ng mga akda. Lualhati sa espiritung sa kanya'y tatahak,  at sa sansinukob niyang walang magtatangkang yuyúrak.