Skip to main content

Huwad

Purihin yaong pigurin;
Ako ang diyos,
Yapusin, dumugin, ako'y dinggin!
Siginarugan, sa lupa ikaw ang kanang-kamay;
"Alay sa iyo'y aming pamimintuho!"

Pinagmasdan ko ang tagpong ito habang nanginginig.
Yaong mga aninong ligáw at
Ang pagsusumiksik nilang mga huwad;
Gálit ng poon nilang ramdam sa 'di-mabilang na mga yabag.
Lumuha ma'y wala itong diringgin;
Lahat ng mga ito ay nakagapos—balót sa hinagpis at pasakit.
Isa-isang naglalakad sa likha nitóng lupa, habang naaagnas kasamà ang mga puting saplot.
Dala ang labintatlong-libong kadena na nakapulupot sa kanilang mga katawan.

Ito'y nagsalita sa tono ng isang kulog:
"Durugin, durugin yaong mga salot!"

Takbo, kawawang nilalang;
Dalangin mong hindi na natugunan!
Sa nagdaang siglo ng pagkitil, wala na'ng kalamnan,
Gutóm na gutóm itong dambuhalang poon,
Nguni't ito pa ri'y hinahagkan.

Walang-pikit kong pinagmamasdan itong mga anyo,
Habang unti-unting nagsisilabasan ang mga lamanloob—isang panata.
Ang baho nitó ay isang santong tumbas;
Isang hibík, isang palahaw, kalulugdan nitó.

Kiskisin ang kuko, walang humpay ang pagsusumamo, at ito'y sumigaw sa kanila:
"Halakhak para sa inyong mga aba.
Halakhak lámang sa iyo.
Walang awa.
Walang awa.
Awitan ninyo ako, kayong mga dukha!"

Ang latigo nitó ay gawa sa ginto.

"Amen," ang tugon nila.
Nangangatal; nakita ko pa ring nakataas ang kanilang mga kamay.

"Ito ang kaligtasan!" Dagdag pa ng isa sa kanila, habang sinisilaban ng apoy ang kanyang payat na pangangatawan.

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

Conveyor Belt

For like a conveyor belt I lay before you my present: prosthetically decapitated head; well decorated with crystals; synthetic beads; a barbed wire pierced through the iris.   Hungry men before me: I examine, I hear the borborygmus, tingling sensation when my plastic bones crack and break the ceilings. A mirror on the wall   where mother used to lean her idealism against. Now rest the rusts, webs of a Black Widow, which is not native to this house: as her now demeanor,   as her now demeanor, repeating, reeling and reeling as I sit trying to weave, for my soft dreams have now become plagued long before I dared to sleep my heavy. As a belt: I lay my body as they try to fit the loose holes to fit my thinness. My insides as they churn   from a deafening machine audibly discernible so my father could hear, yet faint as his late regrets.
Post a Comment
Read more
Nasanay na sa pag-iisa ang minsang mga kamay na nangungulila sa isang araw kong pagkawala ng kinakapitang bisig at balikat na sinasandalan at marahil naging bunga ito ng pagtatantong ang pagmamahal ay tila nakasusuya nang putahe pero natatangi pa rin kung kaya't nasa lamesa na ang hinog na saging para sa kalamnan at ang paborito mong tsokolateng tinapay hinihiling na sana ang mga ito ang pumawi ng suyà habang ang mga pirasong nangalaglag pa rin mula sa maráhan mong pagnguya ay 'di lingíd ng mga matang sa iyo nakatingin na sa kabila ng mga hibla ng buhok nahuhulog sa aking balikat na bunga ng kalamlamán at paghahanap ng rason habang pilit na tinutulak sa sariling sasambulat ang bukas na ako ay tataya pa rin sa ‘di siguradong sa kabila ng bingit ng pagkawala at paralisadong estado, maging higit ang pagnanais na manatili.
Post a Comment
Read more

24?

"Twenty-four seems scary," I tell myself. Sometimes, I tell jokes, or mostly, it was conveniently told, like how a laugh returns and  introduces itself as villainous friend, but an enemy is the positivity that takes. It is so much scarier when it visits me: a quicksand brought by faux geniuses, a peeking sock-made puppet,  I am a whole drama— a ventriloquist of his own dreams. Delighted by my father's cake: "Happy birthday, son!"  I still know how to stay still  when everybody sings me one.  My Mom gave me bills: Money is an angel.  Indeed, for it lets me fly out of the reality— out of reality that everything  is still made of infinite loops,  as in manmade experiments, and how they can be destroyed by one gentle blow.
Post a Comment
Read more