Skip to main content

At Kung...

Alapaap, narito ang pagyapos ng aking katawan,

Hayáhay ng hangi't ibon, narito't ako'y sabayan.

Ragasa nang ragasa yaong mga tubig mula sa Kanluran,

At kung dumaloy man ito pababa sa kabundukan,

Marapat na hagkan ang iyong marikit na kapanaanan.


Kalayaan kong makita ang dulot mong pagsinta, 

O sa busabos ako ng sariling pangamba―nalugmok, ito ang aking puhon!


Magmaliw, kung ito ma'y magmaliw, kung ito man ay susuungin,

Aking panata'y pagtulos ng kandila ng pagsuyo.

Hindik kong dala ng mga dapithapon,

Ay sa kadalasa't sa kahibikan 

Lagi't lagi kong sambit ang pahinga mong pagkatao.


Kasarinlan, ibabandera ang sarili kong gawang watawat; ako'y tatakbo, at

Ito'y mula sa pagkatao kong binubuo ng hangin ng iyong kasiguraduhan.

Tanyag yaong aking kinatatayuang dalampasigan ng mapipinong buhangin;

At kung ito man ang kahulugan ng paglalayag patungo sa iyo,

Kung ito ang paglulan 'tungo sa iyong pagsinta,


Ako ay tatapak sa lupa nang walang sapin ang mga paa.

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

IHY

 The hatred is piled up, enough to orchestrate a crime  and to hide it in nightmarish metaphors. I have imagined you getting piercing through the fragility of the roof of your mouth, until you beg for forgiveness with your really untamed spirit. Perhaps, flaying would be much better, but crying will be reverberated through every corner of your long shattered room, as your annoyingly pleading voice will still be heard. An unforgivable, hell-bent serpentine, you always are, caressing the man’s ego extracting his exhaustion, and me against a fiend in your presence. Such a soft way to demonstrate hell to you— as it was not even a flinch, or a poke. You deserve heaven appearing reverse, so the gods you have known will forbid your salvation.
Post a Comment
Read more

24?

"Twenty-four seems scary," I tell myself. Sometimes, I tell jokes, or mostly, it was conveniently told, like how a laugh returns and  introduces itself as villainous friend, but an enemy is the positivity that takes. It is so much scarier when it visits me: a quicksand brought by faux geniuses, a peeking sock-made puppet,  I am a whole drama— a ventriloquist of his own dreams. Delighted by my father's cake: "Happy birthday, son!"  I still know how to stay still  when everybody sings me one.  My Mom gave me bills: Money is an angel.  Indeed, for it lets me fly out of the reality— out of reality that everything  is still made of infinite loops,  as in manmade experiments, and how they can be destroyed by one gentle blow.
Post a Comment
Read more

Lualhati

Lualhati sa ama, ilawan ang ina ng mga batang lumalaban sa lansangan. Lualhati sa mga anak na   mula sa dekadang sumupil,   sa kanilang bukang-liwayway ang naging sandigan. Babae ang dangal, lalaking iniluwal;   lalaking hinugot sa tadyang,   ang kaniyang hiningang pagál. Walang-saysay yaring libong dasal-pulang láso man o kalimbahing asal ng dekadang pinipigilan sa pag-usal. Sa bukang-liwayway ang kalayaan; Ang nakaambang pagdatal ng daluyong mula sa rumaragasang dugo  at ang lapot nitong nakakubli sa mga páhina ng mga dustang aklat. Ang wikang tinta, tonong pagsamo't pakikibaka,  ang aking taál. Lualhati sa mga ama, sa mga anak na hindi pa naluluwal; legasiyang sumibol, higit pa sa mga pilas ng mga akda. Lualhati sa espiritung sa kanya'y tatahak,  at sa sansinukob niyang walang magtatangkang yuyúrak.
Post a Comment
Read more